[Jus romanum : de collatione bonorum] / par Marie-Charles-Eugène Collardeau-Duheaume,... || [Droit français : du rapport, par qui il est du]

De
Publié par

impr. de E. Proux (Paris). 1849. 1 vol. (20 p.) ; in-4.
Les Documents issus des collections de la BnF ne peuvent faire l’objet que d’une utilisation privée, toute autre réutilisation des Documents doit faire l’objet d’une licence contractée avec la BnF.
Publié le : lundi 1 janvier 1849
Lecture(s) : 45
Source : BnF/Gallica
Nombre de pages : 20
Voir plus Voir moins
Cette publication est uniquement disponible à l'achat

ï V<if/ïl IH: MIOIT DE PARIS,
rilESK
IMIIB u wmam»
ÎMPHIMEHIL FI) PflOl \ M ( «m Ml \M)Ks ]|(>iS$-bM<\M< 1.
1819
FACULTÉ DE DROIT DE PARIS.
THÈSE
nn u IUMU.
L'acte public sur les matières ci-après, sera soutenu
le samedi 25 août 4849, à midi.
^ar MARIE-CHARLES-EUGÈNE COLLARDEAU DUHEAUME,
,-V\ Né à Givet (Ardennes.)
•/£ [Président, M. ROYER-COLLARD, \
•ïp-/ /MM. DEPORTETS, \ Professeurs.
^ \ DlJCAURROY, j
**"*" } *»—. Y SvUa«<,
\ DUVERGER, l
Le candidat répondra en outre aux questions qui lui seront faites
sur les autres matières de l'enseignement.
PARIS.
IMPRIMERIE ÉD. PROUX ET C«, RUE NEUVE-DES-BONS-ENFANTS, 3.
1849
A MON PERE, A MA MÈRE.
JUS ROMANUM.
DE GOLLATIONE BONORUM.
(Digeste, lib. 37, tit. 6.)
Quum proetor jure sanguinis motus antiquara legum severitateui
euiendavisset et emancipatis liberis quibus nulla pars successionis
paternse jure antiquo contingebat, bonorum possessionem contra
tabulas tribuisset, noluit duri aliquid et injusti ergà hoeredes qui
in potestate patris nianserant statuere, quum hi suo queesitorum
labore bonorum vidèrent emancipatos esse participes, qui omne
quodcumque et pater dedisset et ipsi peraçta emancipatione acqui-
sivissent, retinuissent illibatum.
Gollatio, jure Pandectarum, est in heereditatem paternam illatio
rerum propriarum emancipati, cui bonorum possessio promitti-
tur, ita ut dividantur inter hseredes, perinde ac si mortis tempore
in familia parentis fuissent.
— k —
Quibus casibus debealur coUalio.
Prsetor, qui semper ac seraper aequitatem postulat, toties colla-
tioni locum esse ait quoties aliquo incommodo affectus est filius
in potestate retentus, interventu euiancipati : cseterum, si non
est inconimodum, collatio cessât.
Igitur non debetur collatiocasibus se quentibus :
1° Si emancipati praeteriti interventu, filius suus plus abstule-
rit, ex bonorum possessione contra tabulas, quam habuisset ex
testauiento. Nihil enini emancipatus suo aufert; imô portionem
ejus auget. 2° Si emancipatus institutus est, nec plus aufert ex
bonorum possessione contra tabulas quam ex institutione. Idem
est si emancipatus, sit prseteritus et legata meruerit ex judicio
patris.
Inter hos dabitur collatio, quibus possessio data est. Ex his
autem inter quos collatio fit, alii conferunt aliis confertur.
A quo debealur collatio.
Emancipatus, ut suprà dixi, veniens ad bonorum possessionem
contra tabulas vel undè liberi, conferre débet.
Is quoque qui in adoptiva familia est, conferre cogitur hoc est
non ipse, sed is qui eum habet in potestate si maluerit contra ta-
bulas bonorum possessionem aecipere.
Si adoptivus pater, antè bonorum possessionem petitam, adop-
tiVum filium sine fraude emancipaverit, non cogitur ad colla-
tionem.
Dicendum est similem esse ei qui adoptavit, avum quem ex filio
emancipato nepotem in potestate habet, si maluerit nomine ne*-
— 5 —
potis, filii emancipati bonoruin possessionem accipere. Si contra
paratus sit nepoteiii ernancipare, ut nepotera solum beneficiura
bonorum possessionis accipiat, conferre non debebit.
Quibus conferri oporteat.
His tantumoiodô qui in potestate fuerunt conferre jubentur
emancipati, et qui eorum interventu in hereditate paternâ aliquo
incommodo afliciuntur ; collatio fit etiam posthumis si sui futuri
essent, si vivo pâtre nati fuissent.
Notandum est emancipatos non tantum fratribus conferre suis
sed etiam liberis suis retentis in avi familia, sive pétant contra
tabulas, sive undè liberi. Emancipatus autem emancipatis non
confert; sui autem non conferunt, quia nihil habent quod con-
férant.
Si emancipatus impuberi qui se filium et in potestate patris
dicit, controversiam statu fecerit; ei conferre cogetur, sed exactâ
cautione, ab impubère ut victus impuber, sicut heredilatem ita
et quse collata sunt praestet.
Heredibus eorum quibus collatio fit ità conferre oportet si,
bonorum possessione accepta, decesserit is qui in potestate fuerit ;
si antè acceptam, non confertur.
Quoe conferenda slnt.
Ea in médium emancipatus confert quee in bonis propriis habuit
eo tempore quo paler decessit, deducto oere alieno. Confert etiam
quod dolo malo fecit quominus possideret ; sin autem sine culpa
id amisit aut hereditatem sibi delatam spernens, reliquit, colla^
tionem non exigemus; nam sibi nocuit emancipatus.
— 6 —
Collationis excipiuntur :
1° Ea quoe filius habuit cuui pater moreretur sed postea sine
culpa suâ, habere desiit;
2° Ea quoe patri ernancipatus non acquisivisset, velut castrense
au t quasi castrense peculium ;
3° Ernancipatus si dotem habet ab uxore acceptani hoc minus
confert, et si ante uxor decesseril ;
l\° Excipitur etiam a collatione quidquid ernancipatus ad onera
dignitatis quam habet, sustinenda accepit ;
5° Si ad actiones transeamus, queedam conferuntur si pecuniae
persequendee sint, quoedam non, veluti injuriarum, magis eniui
vindicte quam pecunise habet persecutioneui ; sed si furti habeat
actionem, conferre debebit ;
6° Emancipati non coguntur conferre acquisita post uiortem
patris comoeunis, sed ea retinent.
Si tamen nepos, niortuo avo natus, illius bonorum possessio-
nem nomine patris postulat, propriorum bonorum collatio exi-
gitur licet non potest dici mortis tempore avi bona habuisse qui
ipse nondùni in rerum natura erat.
Deniquequotiescumque aliquid postmortem ejuscujus bonorum
possessio petita est, potius retinetur quam acquiritur, hoc conferet
ernancipatus. Idquoque conferet quod sibi sub conditione debetur;
conditio enim impleta, ad initium contractus retroagitur. Aliùd
autem est in legato conditionali, quià etsi in potestate fuisset et
post mortem patris conditio extitisset, ipse haberet actionem.
Quomodo fiât collalio.
Fit collatio ex edicto praetoris cautione ; sed potest re ipsa fieri.
Collatio autem ita faciendaest, ut qui bona sua confert, ses
alienum debeat deducere.
/Ere autem alieno deducto, id quod superest ernancipatus in

Soyez le premier à déposer un commentaire !

17/1000 caractères maximum.