Translatio studiorum

-

Livres
30 pages
Lire un extrait
Obtenez un accès à la bibliothèque pour le consulter en ligne
En savoir plus

Description

529 : l’emperaire bizantin Justinian barra l’escòla filosofica d’Atenas e ne’n fai fugir sa còla de pensaires. Comença un eveniment màger per la pensada occidentala : la Translatio studiorum, lo transferiment daus estudis. Matiàs Gibert nos conta quela aventura que nos mena en Occitània. Nos desvela lo ròtle qu’i jutgueron sos intellectuaus e sa lenga. De’n primier publiadas dins lo jornau en linha Jornalet.com, las cronicas de la Translatio studiorum son reünidas dins quel obratge.



Un extrach :

Lengadòc e Provença an conegut mantes centres intellectuals de traduccion e de produccion filosofica entre los sègles XII e XIV, ont las comunautats josievas, de Narbona fins a Marselha, en passant per Besièrs, Montpelhièr e subretot Lunèl, son arribadas a un naut nivèl de coneissença e refinament filosofic, en tradusent d’òbras aràbias, en mantenent una correspondéncia amb de figuras intellectualas de l’epòca coma lo grand Moïses Maimonid.

Sujets

Informations

Publié par
Date de parution 21 avril 2015
Nombre de lectures 18
EAN13 9782373940015
Licence : Tous droits réservés
Langue Occitan (post 1500); Provençal

Informations légales : prix de location à la page 0,0030€. Cette information est donnée uniquement à titre indicatif conformément à la législation en vigueur.

Signaler un problème
img

Coneissenças

Questa colleccion vos menarà sus los chamins dau saubre en lenga nòstra. De las òbras de niveu universitari o de vulgarizacion vos permetràn d’espandir vòstras coneissenças dins mai d’un domeni.

 

Matiàs Gibert

Nasquèt en Arles en 1988 mas a totjorn viscut a Vilamanda, un vilatge del montpelherenc. Estudièt al licèu Joliot-Curie de Seta, ont descobriguèt la filosofia e contunhèt sos estudis al licèu Montaigne de Bordèu en « khâgne » per seguir una formacion classica. Anèt puèi a París per far una mestresa de filosofia contemporana a l'Universitat de la Sorbona. Publiquèt en 2012 un article en francés dins lo n°4 de la revista filosofica « Revue Internationale Michel Henry » reprenent lo tèma de sa recèrca quand èra encara estudiant (« La praxis Michel Henry : problèmes de Phénoménologie Matérielle »). Après aver passat lo concors de l'agregacion de filosofia en 2013, començèt d'ensenhar la filosofia al licèu.

Es a preparar un trabalh de tèsi en filosofia de la religion, desirant estudiar lo cristianisme patristic entre los sègles II e IV e particularament la nocion de « vertat », « d'eretgia » e lor relacion amb la filosofia a aquel temps, en s'especializant dins las pensadas de Foucault e las de Nietzsche e Heidegger. Escriu despuèi 2012, mai o mens regularament, d'articles per Jornalet, la gaseta occitana en linha, ont tempta desvolopar una pensada filosofica en lenga occitana, se mesclant amb l'istòria e la literatura. Rescontrèt l'occitan e son istòria dins son vilatge e sa familha vinhairona del Lengadòc. Foguèt a partir d'aquel punt que, essent encara un estudiant sorbonnard coma los autres, decidèt de contribuir a la subrevivéncia de sa cultura e de son istòria, tant coma podiá, es-a-dire amb l'ajuda de la formacion que recebèt.

 

 

Matiàs Gibert

 

Translatio Studiorum

 

Colleccion « Coneissenças »

Caillon Dorriotz – 2015

ISBN : 978-2-37394-001-5

Illustracion de cuberta : debat entre Averròis e Porfiri, extrach de Liber de herbis et plantis, Manfredus Monte Imperiali, 1301-1350

 

Translatio Studiorum

 

I. Viatges de la pensada

Lo Destin

L’idèa de Translatio Studiorum me venguèt après aver visionat, per almens lo tresen còp, AlMaṣīr(المصير) o Lo Destin, lo filmàs del director egipcian Youssef Chahine sortit en 1997, qu’es una adaptacion liura, dins lo contèxt de l’Andalosia almoada (al sègle XII), de las problematicas contemporanèas de l’intolerància religiosa e de las dificultats de la convivéncia. Tèma, se n’es un, mai que mai d’actualitat. Chahine se serviguèt de la figura del grand filosòf de l’epòca almoada, Ibn Rushd(ابن رشد),mai conegut en Occident jol nom latinizat d’Averròis, per metre en scèna los perilhs del fanatisme religiós e de sa condemnacion de l’activitat filosofica e critica, representada per Averròis el meteis.

Lo filme comença en Lengadòc, amb un plan mostrant la ciutat medievala de Carcassona: un òme i es condemnat a èsser cremat viu amb sos libres per aver revirat “las òbras de l’eretge Averròis”, çò ditz l’inquisitor. Son filh, Joseph (Faris Rahoma), amb sa paura maire aplorida, assistisson a la terribla scèna e fugisson sus òrdre de l’òme, de paur d’èsser perseguits per la Santa Inquisicion eles tanben. La maire de Joseph non subreviurà, de tristesa e de fatiga, a la fuga. Alavetz, sol al Mond, lo pauret...