-
16
pages
-
Documents
-
2014
Description
Üzeyir Lokman ÇAYCI’nın “İSTANBUL” şiiri Üzeyir Lokman ÇAYCI İSTANBUL Die Vögel des Hafens Schleppen mich in das Meeres Innere Als ob sie hinter dem Leid herlaufen würden Während deine Abwesenheit Fortwährend auf mich zukommt Wimmerns, Ächzens, Seufzens, Istanbul... In dieser dunklen Stadt Kann ich mich nicht In meinen Träumen hineinzwängen Mit meinem starren Blut... Leere Straßen betonten deine Abwesenheit Von einer Stadt in die nächste trägt Dich Istanbul... Diese Großstadt lädt sich auf meinem Schmerz Die Vögel des Hafens Schleppen mich in deine müden Nächte hinein Und dort zerfetzt Istanbul deine Abwesenheit in Stücke... Üzeyir Lokman ÇAYCI Aksaray, Istanbul, 13.03.1975 Übersetzung: Nuray LALE ISTANBUL Les oiseaux de quai Me traînent vers les mers Comme si je courais vers les souffrances Istanbul se tord de douleurs Au fur et à mesure que tombent sur moi Les solitudes sans toi... Dans cette ville obscure Avec mon sang coagulé Je déborde mes rêves Les rues vides accentuent ton absence Istanbul t'emmène de ville en ville... Cette ville si grande se verse dans mes souffrances Les oiseaux de quai me traînent A leurs nuits fatiguées Et là-bas Istanbul fouille de fond en comble La solitude sans toi. Üzeyir Lokman ÇAYCI Aksaray, Istanbul, le 13.03.1975 Traduit par : Yakup YURT İSTANBUL Rıhtım kuşları Acılara koşarcasına Denizlere sürüklüyor beni Üstüme üstüme geldikçe sensizlikler İnim inim inliyor İstanbul...
-
Publié par
-
Publié le
26 juin 2014
-
Poids de l'ouvrage
4 Mo