Wat eene moeder lijden kan
15 pages
Nederlandse
Le téléchargement nécessite un accès à la bibliothèque YouScribe
Tout savoir sur nos offres

Wat eene moeder lijden kan

-

Le téléchargement nécessite un accès à la bibliothèque YouScribe
Tout savoir sur nos offres
15 pages
Nederlandse

Description

Project Gutenberg's Wat eene moeder lijden kan, by Hendrik ConscienceThis eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost no restrictions whatsoever. You may copy it,give it away or re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included with this eBook or online atwww.gutenberg.netTitle: Wat eene moeder lijden kanAuthor: Hendrik ConscienceRelease Date: February 21, 2004 [EBook #11209]Language: Dutch*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK WAT EENE MOEDER LIJDEN KAN ***Produced by Joris Van Dael and PG Distributed ProofreadersHENDRIK CONSCIENCEWAT EENE MOEDER LIJDEN KANIHet was uitermate koud in de laatste dagen der maand Januari 1841. De straten der stad Antwerpen hadden haarwinterkleed aangenomen en glinsterden van zuivere witheid; de sneeuw viel echter niet bij zachte vlokken, nochverheugde het oog met hare duizend dooreenspelende pluimkens; integendeel, zij viel kletterend en als hagel tegen devensterglazen der geslotene huizen,—en de bittere noorderwind joeg de meeste burgers, die zich op hunnen dorpelvertoonden, terug naar de gloeiënde kachel.Niettegenstaande de bitsigheid der koude, en alhoewel het slechts negen ure in den morgen was, zag men, mits denVrijdag, vele personen voorbijgaan. De jonge lieden poogden zich door loopen te verwarmen, de goede burgers bliezengrimmend in de vingeren en de werklieden sloegen zich met geweld de armen om het lichaam.Op dit oogenblik ging er eene vrouw vrij langzaam door de ...

Sujets

Informations

Publié par
Publié le 08 décembre 2010
Nombre de lectures 35
Langue Nederlandse

Exrait

Project Gutenberg's Wat eene moeder lijden kan, by Hendrik Conscience This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at www.gutenberg.net
Title: Wat eene moeder lijden kan Author: Hendrik Conscience Release Date: February 21, 2004 [EBook #11209] Language: Dutch
*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK WAT EENE MOEDER LIJDEN KAN ***
Produced by Joris Van Dael and PG Distributed Proofreaders
HENDRIK CONSCIENCE
WAT EENE MOEDER LIJDEN KAN
I
Het was uitermate koud in de laatste dagen der maand Januari 1841. De straten der stad Antwerpen hadden haar winterkleed aangenomen en glinsterden van zuivere witheid; de sneeuw viel echter niet bij zachte vlokken, noch verheugde het oog met hare duizend dooreenspelende pluimkens; integendeel, zij viel kletterend en als hagel tegen de vensterglazen der geslotene huizen,—en de bittere noorderwind joeg de meeste burgers, die zich op hunnen dorpel vertoonden, terug naar de gloeiënde kachel. Niettegenstaande de bitsigheid der koude, en alhoewel het slechts negen ure in den morgen was, zag men, mits den Vrijdag, vele personen voorbijgaan. De jonge lieden poogden zich door loopen te verwarmen, de goede burgers bliezen grimmend in de vingeren en de werklieden sloegen zich met geweld de armen om het lichaam. Op dit oogenblik ging er eene vrouw vrij langzaam door de Winkelstraat, welker inwoners zij wel moest kennen, daar zij uit en in de arme huizen ging, en deze telkens met eene uitdrukking van genoegen verliet. Een satijnen mantel, die gewis met watten gevuld was, bedekte hare fijne leden, een fluweelen hoed drukte haar zwierig hoofd en hare wangen, die een weinig door de zure lucht verpurperd waren; eene boa omslingerde haren hals, en hare handen verborgen zich in eene fraaie moffel. Deze juffer, die genoegzaam rijk scheen, bevond zich op den dorpel van een huis, in hetwelk zij gereed stond om binnen te treden, toen zij eensklaps in de verte eene andere juffer harer kennis zag aankomen; zij bleef bij de deur der arme woning staan, totdat hare vriendin haar nabij was; dan ging zij haar met eenen gullen lach te gemoet, en sprak haar aldus aan: "Eenen goeden dag, Adela. Hoe gaat het?" "Tamelijk wel, en met u?" "God zij dank, ik ben gezond en zoo verheugd dat ik het u niet zeggen kan" "Waarom? Het schijnt mij dat het weder zoo vermakelijk niet is?" "Ja, voor mij wel, Adela. Ik ben nog maar een uur uit het bed, en reeds heb ik twintig arme woningen bezocht. Maar ik heb armoede gezien, lieve Adela, armoede dat het hart er van breken zou. Honger, koude, ziekte, naaktheid,—het is onbegrijpelijk. Ho, ik acht mij gelukkig bemiddeld te zijn, want het is zoo verheugend goed te doen!" "Men zou zeggen, dat gij goesting hebt om te weenen, Annah! Ik zie water in uwe oogen blinken;—wees toch zoo gevoelig niet. De arme menschen zijn immers dezen Winter zoo niet te beklagen? Zie eens wat uitdeelingen er geschieden: kolen, brood, aardappelen, het wordt er alles in overvloed gegeven. Gisteren zelfs schreef ik nog in voor vijftig franken; en ik mag u wel zeggen, dat ik liever mijn geld laat uitdeelen dan zelf in al die vuile woningen te gaan." "Adela, gij kent geene arme menschen. Oordeel ze niet op die slordige bedelaars, die het rondhalen van aalmoezen als een goed ambacht aanzien, en hunne kleederen met inzicht vervuilen en scheuren, om den afschrik of het medelijden in te boezemen. Kom met mij, ik zal u werklieden toonen, wier kleederen niet gescheurd zijn, wier huishouden niet vuil is, en wier mond zich niet zal openen om te vragen, maar alleen om te danken en te zegenen. Gij zult den afgrijselijken honger op hunne wezenstrekken geschilderd zien,—het zwarte brood bevrozen tusschen de verstijfde vingeren der kinderen, de tranen der moeder, de sombere wanhoop des vaders…. Ho! sloegt gij een oog op dit stomme tafereel van smart en lijden, wat engelenblijdschap zoudt gij vinden in dit alles met een weinig gelds te veranderen.—Gij zoudt die arme kinderen zich dansend aan uwe kleederen zien hechten; de moeder met saamgevoegde handen u toelachen; den vader, door dankbaarheid verdwaald, uwe fijne hand in zijne beenige handen drukken en met brandende tranen besprengen!— En dan, dan zoudt gij ook tranen van zaligheid storten, Adela, en gij zoudt uwe handen aan de hunne, hoe ruw ook, niet onttrekken…. Zie, Adela, de gedachtenis van zulke stonden ontroert mij te zeer!" Terwijl Annah, met diep gevoel en met treffende stem, dit tafereel schetste, had hare vriendin niet gesproken; zelfs niet van die korte woorden of klanken welke de deelneming van den aanhoorder aanduiden. De ontroering harer vriendin was geheel in haar overgegaan, en toen Annah haar aanzag, was zij juist bezig met haren zakdoek uit hare moffel te halen, om twee tranen die op hare wangen gingen rollen, uit hare oogen te vegen. "Annah," sprak zij, "zie, ik ga met u de arme menschen bezoeken. Ik heb geld genoeg in mijne tasch. Laat ons dezen ganschen morgen besteden aan goede werken. Ho, wat ben ik blijde dat ik u ontmoet heb!" De goede Annah bezag hare vriendin met aandoening, en haar gelaat drukte genoeg uit, hoe gelukkig zij zich achtte eene weldoenster meer aan hare arme medeburgers te hebben bezorgd. Door Adela gevolgd, ging zij eenige stappen verder in een huis, waar zij wist dat ongelukkigen te vinden waren. Het huis op welks dorpel zij stond, toen zij hare vriendin zag aankomen, werd vergeten; dit was haar echter te vergeven, aangezien zij er nog nooit binnen geweest was, en alleenlijk er meende te gaan om te zien, of het misschien geene haar nog onbekende arme huisgezinnen ter woon verstrekte.
    * * * * *
ch in de onmogeljihkie debovdno kle htacie nget roohah do ,diz fateler rHetzden. ervjid iznjuo wndtae jn kan venegeteduodnakle nd naw de rovgledogenbliker een o redhciznettnoz reoe En.e  trrveeh mdd eowroajtnf ziblee en nietaarv enjiz naa mzi, endool vteg nee elk s niskut Or., chefgeij mfe ,kih beh noeg riep:"Moeder-lienjiz nene mets efhier vngjoe  dd,colietdlar hew doo vane stdschtessdoekees men iz sla jiwegaw send, en oorsnijdnew sad ed nojgnn vam te sdet anw ,po dfooh teh maal dithiefouw  erv!dD"rbooek nen, ndooic zat dremmin hiulstno moesten nsklt.Eeiggnpa seeene  rgeinn.reetHas w re d niak e remals in een graf,d oo roddoneb wed eid ,enegeD"!r vad hhtackle ez ,awcathegrbootr vanngenn jos eemetstiu awz  ekk ord"Mp:en daa heoed-rileoed!rm eb hongeef, ik hrui  tuvegrkennedani zooj heg biem meh netieom tas wenopmet da, ne ,id eizhci  n vijf of zes jaraah ebdrdnovne ,n deekhoan ven dmeermet  en ees;mar ciahtel reh zie ho, enorhon em nok thcadnaa j beefdebben. Hiepru dehz uob sehes ovm  kdertoola e fostne dlir driende bev metnoedna derh tfahin gaddae igopnhkats jiz ;neod g klein hk er eenevsrrboolaevtsiuelksan vher det ne ,ort teh deb ni:gneg ,rJ D"aaken,annerak " spw ,tiu d edemraat toj zingjon deap povrou  wra mzusterken te kok,jizad" eh tki bog new brdaam  onebbeh gidoon la zermet ie nchtoeh tz jid taw ledenk ik maaren; bred traraaheom  wk,t anemstra b!H"ra ehcaakpnenoozel s, dat one en elstaksluge teh neka ,doorbZoodjn. annera Jo evilpe nip ravn rejnzi wergeanogebnenn ed eipsen zag blinken, ,rv oo riznjoegoedmohaer horr aaE .ns neg traageur blonkomber vuo gone ;i  nahernglifeijtwer vde et ni re dnots ntwoij an. Zlezenet e nemeteroddenarolvn":dennaJenekie-l zf,jgwit co,ho  moGsdw il! Ik sterf zeloh nav fim ,regn krm ajnn ed,ini  sadra seminten huer i"Ochis."ji nnim z luekp , ik heb, moederorb  ,dokutsneks ikn eeneijbun ojgneh tav naa t gel"Hettoe!och ms ooz kilbnegoot dip  oas wenskr was er met zijeeekdn ,edh noegeuklzor dio opepv en elag ne eleerdwde ve moaalddeuri gnad ttk ,ij zoflswae en espo redea ,gnorpgen, rein te ligevzrnoeksjhcee nriaazin aasl wp, tiu nedueb  nerp tear om han, obeebeth uh degcsm arn dej bir aah an ,ne wuorv egnazmat tob jid ande, ginghij laniE iledo kjatspnir  metr een.va,dd m notae co hs aa eenjnenn zi teh thcnad reemghziul gra bd,eiakpr senoe zet m:mets ethij kte stukhet dot b oraa rtoh  delvin  ee,rdaatseb snee gon jien sop doos htelm caa slderenaw ee ke rd vDeuwronaa .tavp enioord, dat zieke kinrah tez etur gandnepjirglk teh e vjklige, itruoolo,fnew z jid ei broeinels eod aweb nege ne  jihzin  bchenevted  ewteeh naedtn esprong op, met ddlh h eid naah;d op,lapsenskij e kuts teh gazeb et mnseen daermeni ,ot trdfiit gweinig mhij een h edtfle ree nadgegen ter  en va jon hetn zigskeatdnnj enah nea odro betetben  einee re  nelamegteen.Met gretighie dnem tee ne ebeonijgrlipee jkjilbhcsdz paettee kamer IIIn eengikkiuh zegs .nindooeee onn lugew raneh ei reds Viernaakte murened jibraidadlew t hen vawa, ishuev nlbji,nw tsaauffrge jwas ouw ed werd,len gevoem tomiee ,nla senkkan vet mtu sm enebuebeg ekormen vlamche aars nee.eI oodnevtrot tjdtin va, tehcs eginee djit  drdno godrod  ekleederen van heaarte ,tee nz enerekvoe ticheighb araadre nednedin v kle datuur,re eid,neb hciz ; enndvo hen dineoveav lkez g reet men earmaok ofeehdi ,m ted ort alleenhart nies ed po sla duoko zor  eas whtuceDl gn .elivmane desegenat tn hat heziget chn vane njil ,ned ne getuigen van pijotmm enee negi evuer ve,t hee ld raad hcdnootrevwspechout zil,damsraeh tkjs etilog oder oo venndnideelk eraH .nesamewel lhoeg, as otu tietdlgnsevaarden enffwa, ood ed relk nerurgaan wantijd vegeh tek er,nd orrewtnAjieh ].nepoznoont htic welrd aw lenovtoz un. Oangenen p eerawzs neneeten ,nsveet hin k zd,tae ne eon gojgnevrouw met de hateoriegniznje  nkens armgeree mag neder tem nede dnskegsooe enkk ptSiuevlpaasto at eene issen, daalpb stgeB faartnooe:oternb[Fg ddent mi kam der,dd  neb nehtai kik ie zda, jenddnots renee gal, jaar oud kon zi tinteb voneé néeznghtic, jejnzi ;njnjizeeg aa lfd o hooezagp, bkknes inm te dnee nkra khi, ndkiebjiz feteh dnev, bij de minste ebewiggnv nah tegeanchzibet ktdeeih  .dlhcoNsnatmrdew aaer,nnieget ach hj zie zi nav netkeel srervrehan teun pdee  neeinzemeo ,pelen watge druppepenuz nee reb nrehabon t cht uijit tot e gnig dn.geerrbjdtin Vagiehewdn eevdit ad hogdhnoodare z ek gro jizopegnae n,deet mel wibnj anoizhcbtranigvuldige doch mee  dan aend eihten ennuh naa ,rkenbememen  konedlegenei tnke;t aarmefsopt baenav peh ned eluh de, welker armoen ei tidneetkene nijt ieermee  tneew ,netnaw re blonk geen waterm ee raa naherv ew betnien, enog dahjiz fooh tehet od nievenpgehfl s ;eznez csehd pos neepal ,dnenjvit zenteli bk arkn eet;nh tead zich kindje hcs nedni edieol s edRen.eestorhoe neorwuedv aw sls sd, a tijigennseewuk elttreed alleen de hagelalgr,nez ed dniweg t denvee tenseisneDd ittlets p deen oeen.n stvpmar ti;fjilbrescerhee  dine htn viel dmaten, edu eeledz jienokndnene ieng ee wnaw ipohw naredengene wadord verjiennez irzja gfij berad nat welsked teh edwud ,